ما يَوَدُّ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ وَ لَا الْمُشْرِكِينَ ود در لغت بمعنى دوستى و محبتى كه با آرزوى رسيدن بمحبوب آميخته باشد و در شأن نزول آيه چنين گويند كه بعضى از يهوديها اظهار دوستى و خيرخواهى و رفاقت بمؤمنين مىنمودند و براى اينكه مؤمنين فريب كفار را نخورند خداوند برسول خود خبر ميدهد كه كفارى كه از اهل كتاب مىباشند با شما دوستى ندارند . أَنْ يُنَزَّلَ عَلَيْكُمْ مِنْ خَيْرٍ مِنْ رَبِّكُمْ كفار و مشركين از روى حسد و رقابت هرگز دوست نمىدارند كه خير و خوبى از طرف پروردگار شما بتوسط رسول اكرم صلى اللَّه عليه و آله و سلّم براى شما مؤمنين فرود آيد . ظاهرا مقصود از كفار اهل كتاب يهوديانند و مقصود از مشركين بت‌پرستان و شايد ضديت يهوديها نسبت بمسلمانها براى اين بوده كه از آن خودخواهى و حسد و حبّ نفسى كه گويا جبلى آنها بوده خود را سزاوارتر مىدانستند كه پيغمبر خاتم صلى اللَّه عليه و آله و سلّم بين آنها و از نژاد آنها مبعوث گردد اين بود كه از راه حسد ، كينه‌ورزى مينمودند و از هر راهى كه ممكن بود مىخواستند در مقام ايذاء مؤمنين بر آيند زيرا آنها چنين گمان مىكردند كه مقام نبوت و رسالت مثل باقى مقامات رسالت منوط باسباب ظاهرى است كه بشود بحقه بازى و تدليس مقام و منزلتى بدست آورد . وَ اللَّهُ يَخْتَصُّ بِرَحْمَتِهِ مَنْ يَشاءُ خداوند اختصاص مىدهد برحمت خود هر كس را بخواهد و ظاهرا مقصود از آن رحمت خاص كه بعضى از مقربين مخصوص به آن گشته‌اند آن مقام نبوت و رسالت است و خواستن آن جزافى نيست بلكه از روى حكمت و تدبير است چنانچه فرموده : اللَّهُ أَعْلَمُ حَيْثُ يَجْعَلُ رِسالَتَهُ « 1 » سوره انعام آيه 124 ، مقام نبوت و رسالت مقامى است كه تنها عده‌اى از نفوس زكيه حائز آن گرديده‌اند .

--> ( 1 ) خدا ميداند كه مقام رسالت و نبوت را در كجا قرار دهد